Leyla heeft geen man, geen kind, geen duidelijk carrièrepad en wordt daarom bestempeld als ‘Meskina’; zieligerd. Ze probeert tussen de luidruchtige meningen om haar heen haar eigen stem te horen en erachter te komen wie ze is, wat ze wil en wat haar eigenlijk gelukkig maakt. Tijdens deze zoektocht werkt ze zich flink in de nesten en belandt ze in hilarische en herkenbare situaties